آنفولانزا یک عفونت ویروسی است که به سیستم تنفسی شما حمله می کند و موجب می شود تا بینی، گلو و ریه ها درگیر شوند. آنفلوانزا معمولاً همان آنفولانزا شناخته می شود، اما با ویروس های “آنفولانزای معده” که با درگیر کردن معده، موجب ایجاد اسهال و استفراغ می شود، یکی نیست.

بیشتر افراد، به تنهایی می توانند از سد آنفولانزا عبور کنند. اما گاهی اوقات ، آنفولانزا و عوارض آن می تواند کشنده باشد. افرادی که در معرض خطر بیشتری برای ایجاد عوارض آنفولانزا قرار دارند عبارتند از:

  • کودکان زیر ۵ سال خردسال و نوزادان کمتر از ۱۲ ماه
  • بزرگسالانی با سن بیش از ۶۵ سال
  • سالمندان و پیران
  • زنان باردار و زنانی که دو هفته قبل زایمان کردند
  • افرادی با سیستم ایمنی ضعیف
  • افرادی که بیماری های مزمن مانند آسم ، بیماری های قلبی ، بیماری کلیوی ، بیماری کبد و دیابت دارند
  • افراد چاق

در این بین اگرچه واکسن آنفولانزا ۱۰۰ درصد نمی تواند موجب جلوگیری این ویروس باشد اما انجام آن بی تاثیر نیست.

علائم آنفولانزا

در ابتدا ، ممکن است آنفولانزا مانند سرماخوردگی با عطسه و گلودرد ظاهر شود. اما سرماخوردگی معمولاً به آرامی بروز می کند، در حالی که آنفولانزا به طور ناگهانی با شدت بالایی به سراغ افراد می‌آید.  اگرچه سرماخوردگی می تواند اذیت کننده باشد اما آنفولانزا شدت بیشتری داشته و ناراحتی آن نیز دوچندان خواهد بود.

علائم آنفولانزا شامل موارد زیر است:

  • تب بالا ۳۸ درجه سانتیگراد
  • درد ماهیچه
  • لرزش و عرق
  • سردرد
  • سرفه خشک و مداوم
  • خستگی و ضعف
  • گرفتگی بینی
  • گلودرد

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

بیشتر افرادی که آنفولانزا دارند، می توانند خود را در خانه معالجه کنند و اغلب نیازی به مراجعه به پزشک ندارند. اگر علائم آنفولانزا دارید و در معرض خطر هستید ، سریعاً به پزشک مراجعه کنید. مصرف داروهای ضد ویروسی ممکن است طول بیماری شما را کاهش داده و از بروز مشکلات جدی تر جلوگیری کند.

علت ابتلا به آنفولانزا

هنگامی که فرد مبتلا به آنفولانزا در حال صحبت عطسه می کند، ویروس آن در هوا پخش شده و می تواند دیگر افراد را به این بیماری مبتلا سازد. همانطور که می دانید آنفولانزا ویروسی بوده و قابل اتقال است. در صورتی که افراد مبتلا عطسه ای داشته و قطرات دهان آنها روی جسمی بنشیند و شما آن را لمس کنید، قطعا مبتلا می شوید و همچنین در صورت استنشاق هوا به این بیماری دچار خواهید شد.

افراد مبتلا به ویروس احتمالاً قبل از شروع علائم تا حدود پنج روز پس از شروع علائم احتمالاً مسری هستند. کودکان و مبتلایان به سیستم ایمنی ضعیف ممکن است برای مدتی طولانی این بیماری را به صورت سرایتی دریافت کنند.

ویروس های آنفلوانزا دائما در حال تغییر هستند و مرتباً ظاهر می شوند. اگر در گذشته به آنفلوانزا مبتلا شده اید ، بدن شما قبلاً آنتی بادی هایی را برای مبارزه با آن گونه خاص ویروس ساخته است. اگر ویروس های آنفلوانزا در آینده شبیه به مواردی باشد که قبلاً با آنها روبه رو بوده اید ، یا با داشتن این بیماری یا با واکسیناسیون ، این آنتی بادی ها ممکن است از بروز عفونت جلوگیری کرده یا شدت آن را کاهش دهند.

اما آنتی بادی ها در برابر ویروس های آنفولانزا که در گذشته با آنها روبرو شده اید ، نمی توانند شما را از انواع آنفولانزای جدید محافظت کنند که از نظر سیستم ایمنی بسیار متفاوت از آنچه قبلاً داشتید، می باشد.

عوامل خطرناک

عواملی که ممکن است خطر ابتلا به آنفلوانزا یا عوارض آن را افزایش دهند عبارتند از:

سن: آنفلوانزای فصلی بیشتر در کودکان زیر ۱۲ ماه و بزرگسالان ۶۵ سال ظاهر می شود.

محل زندگی یا کار: افرادی که در بسیاری از ساکنان دیگر مانند خانه های سالمندان یا پادگان های نظامی زندگی و کار می کنند ، احتمال ابتلا به آنفلوانزا را دارند. افرادی که در بیمارستان بستری هستند نیز در معرض خطر بیشتری هستند.

سیستم ایمنی ضعیف: درمان سرطان ، داروهای ضد دفع ، استفاده طولانی مدت از استروئیدها ، پیوند عضو ، سرطان خون یا HIV / AIDS می تواند سیستم ایمنی بدن را تضعیف کند. این امر می تواند آنفولانزا را سریعتر وارد بدن سازد و همچنین ممکن است خطر ابتلا با عوارض شدیدتر را افزایش دهد.

بیماریهای مزمن: بیماریهای مزمن ، از جمله بیماری های ریه مانند آسم ، دیابت ، بیماری های قلبی ، بیماری عصبی ، ناهنجاری در مجاری ریه و کلیه ، کبد یا بیماری خونی ، ممکن است خطر ابتلا به آنفلوانزا را افزایش دهد.

مصرف آسپرین با سن کمتر از ۱۹ سال: افرادی که سن آنها کمتر از ۱۹ سال است و در طولانی مدت از آسپیرین درمانی استفاده می کنند در صورت ابتلا به آنفلوانزا در معرض ابتلا به سندرم ریه هستند.

بارداری: زنان باردار به ویژه در سه ماهه دوم و سوم به احتمال زیاد عوارض آنفلوانزا را نشان می دهند. همچنین زنانی که تا دو هفته پس از زایمان به سر می برند ، بیشتر در معرض آنفولانزا خواهند بود.

چاقی: افرادی که دارای شاخص توده بدنی (BMI) 40 یا بیشتر هستند، خطر ابتلا به عوارض ناشی از آنفولانزا را افزایش می دهند.

عوارض

اگر جوان و سالم هستید ، آنفولانزای فصلی معمولاً جدی نیست. اگرچه ممکن است هنگام داشتن آن احساس بدی داشته باشید، اما آنفولانزا معمولاً در یک یا دو هفته از بدن شما خارج خواهد شد، بدون اینکه اثرات ماندگاری داشته باشد. اما کودکان و بزرگسالان در معرض خطر عوارضی چون:

  • ذات الریه
  • برونشیت
  • آسم
  • مشکلات قلبی
  • عفونت گوش

پنومونی جدی ترین عارضه این بیماری ویروسی برای موارد مورد اشاره است. برای بزرگسالان مسن و افراد مبتلا به بیماری مزمن، ذات الریه می تواند کشنده باشد.

پیش گیری از آنفولانزا

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) واکسیناسیون سالانه آنفولانزا را برای همه افراد در سن ۶ ماه یا بالاتر توصیه می کند. واکسن آنفولانزای فصلی هر ساله دارای محافظت در برابر سه یا چهار ویروس آنفلوانزا است که انتظار می رود در فصل آنفلوانزا ایمنی بالایی به وجود آورد. امسال واکسن به صورت تزریق و به عنوان اسپری بینی در دسترس خواهد بود.

واکسن اسپری بینی در سال های گذشته اعلام شد چندان موثر نیست اما بعدها خبر از یک نوع واکسن جدید برای سال ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ دادند که بسیار موثرتر است. اگرچه این نوع واکسن برای زنان باردار ، کودکان بین ۲ تا ۴ سال مبتلا به آسم یا افرادی دارای سیستم ایمنی بدن ضعیف مناسب نیست.

کنترل شیوع عفونت

اگرچه واکسن آنفولانزا موثر نیست، بهتر بوده موارد زیر را انجام دهید:

  • دستان خود را بشویید: شستشوی دقیق و مکرر دست ، یک روش مؤثر برای جلوگیری از بسیاری از عفونت های شایع است. اگر صابون و آب به راحتی در دسترس نیست از ضد عفونی کننده های دست استفاده کنید.
  • جلوگیری از پخش سرفه و عطسه: هنگام عطسه یا سرفه، دهان و بینی خود را بپوشانید. برای جلوگیری از آلوده شدن دست، سرفه یا عطسه را در یک دستمال انجام دهید.
  • عدم حضور در اجتماع: آنفولانزا در هرجایی که شلوغ باشد، مانند مدارس ، ساختمانهای اداری ، سالن اجتماعات و حمل و نقل عمومی به راحتی گسترش می یابد. بنابراین سعی کنید از حضور در این مکان ها خودداری کنید.

منبع: mayoclinic.org